Chapter 86
"Uran, ayos ka lang ba? Ang dami mong sugat, ano bang ginawa nila sa'yo?" Nag-aalalang tanong ni Maliya. Walang takot nitong niyakap amg nilalang at humihingal namang gumanti ng yakap si Uran sa bata.
"Nakahanap ka ng tulong? Nahanap mo ang mga babaylan sa kabilang bundok?" tanong nito at umiling ang bata.
"Sila ang nakahanap sa akin. Hindi ko naman alam ang papunta roon, Uran. Kaya mo pa ba?" inosenteng tanong ng bata.
"Kaya ko pa." Tumingin si Uran kay Esmeralda. Ang mga mata nito ay tila nananantya, sinusuri maging ang kaibuturan ng pagkatao ng dalaga. "Salamat sa tulong," wika niya at bahagyang iniyuko ang ulo, pagpapakita ng sensiridad nito. Umiling naman si Esmeralda at nagmadali nang bumalik sa kinaroroonan nina Liyab. Pagdating ay iniwan niya lang sina Maliya sa isang tabi at tinulungan na sina Dodong. Dahil katuwang nila ang mga engkanto, hindi naglaon ay napatumba nila ang lahat ng mga aswang na naroroon.
Pinagpatong-patong nila ang mga katawan ng aswang na wala ng buhay, at mula sa kalangitan isang nag-aapoy na nilalang ang bumulusok patungo sa tumpok ng katawan. Nagliyab ang mga ito ay rinig na rinig ni Esmeralda ang dahan-dahang pagtupok ng apoy sa walang buhay na katawan ng mga aswang.
"Wala na bang natira?" tanong ni Esmeralda. Lumapit naman si LIyab habang hinahatak ang isang duguang aswang.
"Isa ang itinira naman, at siya ang magtuturo sa kinaroroonan ng kanilang hari. Mukhang nabuksan na nila ang lagusan dito at patungo na sila sa panghulking lagusan." wika ni Liyab.
"Alam niyo na ba ang eksaktong lugar, Liyab?" tanong ni Esmeralda at malungkot na tumango ang binata."
"Iyon ang lugar kung saan namat*y ang ating mga magulang Esme." Sagot ni Liyab at saglit na natigilan si Esmeralda. Bumuga siya ng hangin at bahagyang napapikit.
"Alam ko ang maiksing daan patungo sa lugar na iyon. Kung tatahakin natin ito ngayon ay makakaabot tayo roon nang mas mabilis. " Wika ni Uran.